Welkom op de website van onze RK geloofsgemeenschap van Beek-Ubbergen tot Millingen aan de Rijn. Kijk eens rond en kom gerust langs bij een van de vele vieringen of activiteiten. We hopen dat u zich welkom en thuis zult voelen!
Volg de mis via , of bekijk onze .
Vrijwel geheel nieuw parochiebestuur nodig
6 mei 2026
Aan jullie, deze gemeenschap, wil ik vandaag een grote zorg voorleggen. Het is al langer een zorg, maar nu acuut. We hebben dringend vrijwel een geheel nieuw parochiebestuur nodig vanwege afnemende gezondheid van kerkbestuursleden.
Het pastoraat doe ik graag en van harte, samen met velen van jullie, en hopelijk nog heel wat jaren; maar een goede behartiging van de zakelijke, financiële en organisatorische aspecten van een parochie is voorwaarde hiervoor. Daarvoor zijn bestuurders en andere vrijwilligers nodig. Als u iemand weet voor vicevoorzitter, penningmeester of bestuurslid, of zelf capaciteiten heeft in die richting, hoor ik graag van u. We zoeken mannen, vrouwen, iets jongeren die deskundig zijn en betrokken. De huidige vicevoorzitter en penningmeester willen nog even doorgaan om nieuwe kandidaten in te werken. Gelijktijdig kan eventueel een parochiecentrum worden opgezet om taken beter te kunnen verdelen.
Een enorme uitdaging zal het zijn om er samen de schouders onder te zetten, en ons hierin met elkaar vooral te laten leiden door de Heer en te groeien naar meer gemeenschap in Hem, met oog voor zijn genade in deze tijd.
Dat lukt als Jezus’ liefde je raakt
6 mei 2026
In het Emmaüsverhaal zien we hoe het tij kan keren, hoe ontgoocheling wordt tot enorme vreugde. Moest de Messias dat alles niet lijden om in zijn glorie binnen te gaan? De vreemdeling probeert hen te wekken uit hun nachtmerrie; het blijkt Jezus zelf te zijn. Hij neemt alle tijd voor hen die in het diepste verdriet zitten, niet meer verder kunnen; ze zijn de oriëntatie volledig kwijt. Zoals gebeuren kan, als je afscheid moet nemen van geliefden of in een nietsontziende oorlog terecht komt of moet vluchten en nergens welkom bent of als je te maken hebt met ongeloof of een leeg bestaan, of niets meer ervaart van Gods liefde.
Juist op een dieptepunt wil Hij laten ervaren, dat Hij er is. Het breken van het brood. Hoe beladen was dat voor hen geweest bij het Laatste Avondmaal een paar dagen eerder! Maar nu het licht bij hen doorbreekt, herkennen ze Hem juist aan dit breken van het brood…
Als je ontwaakt uit ontgoocheling, als je geraakt wordt door zijn liefde die sterker is dan de dood, kom je mét Hem tot leven. En dan gun je die vreugde iedereen.
Dat wij zijn leven en zijn vreugde mogen ervaren… en doorgeven.
Een wandeling die alles veranderde
6 mei 2026
Twee vrienden van Jezus gaan te voet op weg. Weg van de plaats van het onheil, weg van Jeruzalem, zo gauw mogelijk. Wat zijn ze verdrietig om de dood van Jezus! Ze vluchten. Zo vast zitten ze in hun verdriet dat ze Jezus niet herkennen, die met hen meeloopt. Wat een humor! Maar wat goed dat zij ..., dat wij ons verhaal aan Hem kwijt kunnen, dat Hij naar ons luistert, met ons op weg gaat, ook als wij Hem nog niet herkennen! Hij spreekt ook, woorden uit de Bijbel die dan tot leven komen, inhoud krijgen. Ineens snap je waarom je dit of dat moest meemaken. En je herkent Hem aan het breken van het brood. Dan dringt het tot je door: Hij is er echt … in de Eucharistie. Zelfs in de grootste ellende is Hij aanwezig, ook al zie je dit misschien niet.
We hoeven alleen maar het eigen ego los te laten, in alle mildheid terug te keren naar de Bron van Liefde. En ondertussen verander je, terwijl je denkt dat je niet verandert. Je merkt dat je niet zónder Hem kunt; je mag zijn wie je bent. Je weet dat Hij er is; dat is voldoende. Op die diepere laag groei je doorheen duisternis en depressies die je kunt toelaten. Dit is ‘t avontuur van het gebed. En de hoogste vorm van gebed is het breken van het brood, de Eucharistie, waarin Hij ons door zijn zelfgave opnieuw tot leven brengt en tot gemeenschap.
Vreemdelingen werden familie
6 mei 2026
Elk jaar bij dodenherdenking brengen we ons te binnen: ‘nooit meer oorlog’. Elk jaar vallen we even stil voor wat gebeurde met de Tweede Wereldoorlog en met oorlogen tot in onze tijd, een wereld vol geweld. Oorlog breekt vaak iets in mensen. Buren kunnen ineens je vijand zijn door wat van hogerhand beslist wordt. Zo gauw mensen worden uitgesloten en muren gebouwd worden in plaats van bruggen, zit je op een hellend vlak. Hoe anders is het als we in onze eigen omgeving dan toch mét elkaar leven en van elkaar willen léren.
Hoe reageer je op de komst van vluchtelingen naar jouw dorp? Als je weet te luisteren naar het verhaal van anderen, zeker als ze ontstellende dingen hebben meegemaakt, leer je die anderen kennen en respecteren. Er kunnen zelfs banden voor het leven ontstaan. Dit gebeurde ook met de evacuatie ruim 80 jaar geleden vanuit ónze omgeving naar elders, al was dat maar voor zeven maanden: vreemdelingen werden familie! Het helpt als je compassie hebt voor mensen die in een moeilijk schuitje zitten. Voordat je het weet, zit je in hetzelfde schuitje, moet je zelf vluchten. Als je goed bent voor anderen, geloof je eerder dat het weer goed komt. Als je te vol zit van jezelf of je laat leiden door angst, komt er geen contact. Laten we de verbinding zoeken, onze naasten in nood helpen. Daar worden we zelf betere mensen van. Op ontmenselijking in onze samenleving rust geen zegen, evenmin op het bestrijden van elkaar. Wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet. Hoe bijzonder is het als we in het leven iets goeds kunnen betekenen voor een ander. Daarom is het goed dat we stilstaan bij wat ons mensen verbindt.
Niemand wordt geboren om te haten. Het is de liefde die redt en in leven houdt. Aldus een toen jonge danseres die Auschwitz heeft overleefd. In de moeilijkste omstandigheden, ook in een oorlog, kun je het volhouden, als je kunt blijven staan in de liefde. Als je menselijk en mild bent, zul je altijd gezag uitstralen. Enorme inspanningen kan het vergen om vrede te bereiken of te bewaren, in te zetten op dialoog en samenwerking, te luisteren naar de ander, mee te voelen met het leed van de ander. Als je mensen of landen niet meer kunt zien als tochtgenoten, is er aan beide kanten slechts verlies, wordt het over en weer steeds onmenselijker. In deze tijd van polarisatie en vele oorlogen in de wereld worden we uitgedaagd om de weg te bewandelen van vrede en verzoening. Dat we op de plek waar we leven, met vriend en vijand één familie kunnen zijn. We hebben elkaar nodig, over álle grenzen heen en onvolmaakt zoals we zijn.
6 juni St. Oedenrode: Bisdom-Familiedag waaraan onze parochie deelneemt
15 april 2026
Het bisdom ’s-Hertogenbosch en de parochie heilige Oda nodigen jullie uit voor een dagje St. Oedenrode. Het wordt een dag met leuke activiteiten, zang en muziek, samen bidden, en stil worden bij God. Gezinnen ontmoeten er elkaar, inspireren elkaar en maken samen een feest van deze dag in St. Oedenrode. Daar heeft Oda zélf ooit een hutje gebouwd!
Voor wie is deze dag? En wat zijn de kosten?
Voor gezinnen met kinderen in de basisschool leeftijd. Papa’s, mama’s, opa’s en oma’s, broers, zussen en vriendjes zijn allemaal van harte welkom.
De kosten voor de dag zijn € 5,00 per persoon, inclusief lunch en busvervoer.
Waar meld je je aan?
Laat je parochie weten dat je gaat. Mail Vanessa: pastoraat.mariath@gmail.com.
En meld je aan: www.bisdomdenbosch.nl/oda-dag-2026. Inschrijven uiterlijk 30 april 2026. Er is een maximaal aantal deelnemers. Meer informatie over deze dag vind je op de website van het bisdom van ’s-Hertogenbosch.
Herstel van huwelijk en relatie
15 april 2026
Retrouvaille (‘herontdekking’) is een driestappenprogramma dat zich richt op het herstellen envernieuwen van huwelijken en relaties. Over de hele wereld heeft het al duizenden koppels geholpen hun relatie te verbeteren. Onder begeleiding van drie echtparen en een priester geeft ons weekend u de tools om te communiceren en het vertrouwen en de hoop in huwelijk en relatie te herontdekken. En biedt voortdurende ondersteuning en doorlopende begeleiding. Beleef het online-weekend 24-27 september 2026. Vragen en aanmelden: Gerard & Elena Dijkstra, retrouvaille@outlook.com, 06 3943 7722 (19:30-22:00 uur)
Vertrouwen verbindt, ook met ‘vreemdelingen’
15 april 2026
Wanhoop richt ons naar binnen. Hoop drijft ons in de armen van anderen (p.129). Het enige dat gelukkig maakt is liefde en warmte. Daardoor groeien innerlijke kracht en zelfvertrouwen, vermindert angst en ontstaat vertrouwen, en vertrouwen resulteert in vriendschap … Als er vertrouwen is, komen mensen tot elkaar. Hele landen komen tot elkaar. Als je meelevend van geest en warm van hart bent, wordt alles om je heen positiever en vriendelijker (p.134). (Uit: Boek van vreugde van de Dalai Lama en Desmond Tutu)
Paus Franciscus’ laatste woorden
15 april 2026
In de vroege morgen van 2e Paasdag vorig jaar, 21 april, overleed paus Franciscus. Op 1e Paasdag was hij te zwak geweest om zijn zelfgeschreven homilie uit te spreken. Goed om daaruit nu een gedeelte te horen.
Dit is de boodschap van Pasen: we moeten Jezus elders zoeken, niet in het graf. Christus is verrezen, Hij leeft! Hij is geen gevangene van de dood gebleven en daarom kun je Hem niet opsluiten in een mooi verhaal; je kunt van Hem geen held uit het verleden maken of Hem beschouwen als een standbeeld in een museum. Integendeel, je moet Hem zoeken en daarom kunnen wij niet stil blijven staan. We moeten in beweging komen, naar buiten gaan om Hem te zoeken: Hem zoeken in het leven, Hem zoeken in het gezicht van onze broeders en zusters, Hem zoeken in het dagelijks leven, Hem overal zoeken, behalve in dat graf.
Hem altijd zoeken. Want als Hij uit de dood is opgestaan, dan is Hij overal aanwezig, woont Hij in ons midden, openbaart Hij zich ook vandaag in de zusters en broeders die wij onderweg ontmoeten, in de meest gewone en onverwachte situaties van ons leven. Hij leeft en blijft altijd bij ons: Hij huilt de tranen van wie lijdt en vermenigvuldigt de schoonheid van het leven in de kleine gebaren van liefde van ieder van ons. Dit is de grootste hoop van ons leven: wij kunnen dit kwetsbare en gewonde bestaan leven terwijl wij ons vastklampen aan Christus, omdat Hij de dood heeft overwonnen, onze duisternis overwint en ook de duisternis van de wereld zal overwinnen, om ons voor altijd met Hem in vreugde te laten leven.
Thomas, een van de twaalf apostelen van Jezus, kon zijn medeapostelen niet geloven die Jezus wél hadden gezien naat Hij uit de doden was opgestaan. Thomas moest de wonden van Jezus zien en voelen. Dán zou hij geloven. Een week later werd hij op zijn wenken bediend. Jezus verscheen opnieuw en toonde aan Thomas zijn wonden. “Kom, leg je vingers maar in mijn wonden, en je hand in mijn zij.”
Of Thomas die wonden ook aanraakte, vertelt het verhaal niet. In elk geval heeft hij ze gezien, en stamelde: “Mijn God en mijn Heer!” Een korte, maar krachtige geloofsbelijdenis.
Het is meer dan een herkenning, het is een érkenning. Dit is mijn God, Hem behoor ik toe. Ik hoor erbij, ik ben gekend. En dit bevrijdde Thomas uit zijn wantrouwen en zijn isolement.
Zo gauw dit isolement wordt opgeheven, open je je voor de ander, ook als die jou ellende heeft berokkend, ook de vreemdeling die ongevraagd op jouw weg komt. Want wonden of uitdagende situaties verbinden je dan met de Liefde zelf.
Zoals dat is bij Jezus. Je ziet zijn wonden, maar je ziet Hem vooral stralen, mét het leed dat Hij geleden heeft. Wonden, jou toegebracht, hoe pijnlijk ook, komen in een heel ander licht te staan: in het licht van Christus die alles ten goede keert. Hij is het teken dat ons leven niet te verwoesten is, dat het goede, ware en schone uiteindelijk sterker zijn dan het kwaad en het vuil van onze wereld en in ons. Dat is Pasen.