Nieuw boekje ‘Geloven in het Licht’ – een boeddhistisch-katholieke dialoog
1 september 2026
In deze 21e eeuw met veel extremisme, nepnieuws, chaos, corruptie, milieucrisis, genocide en oorlog, zie je, als je wat dieper kijkt, ook een andere ontwikkeling, nl. een geestelijk ontwaken.
Bemoedigend is het als je focust op het licht, aandacht geeft aan wat helpt om een goed mens te zijn, op wat verbindt met anderen, als je vanuit meer perspectieven leert kijken en zelf blijft nadenken.
Dit ligt binnen ieders handbereik.
Want om het even welke godsdienst, religie en geestelijke stroming helpt er te zijn voor anderen, als het goed is.
Paus Leo XIV zei over de religies:
Meer dan ooit heeft onze wereld behoefte aan onze eenheid, vriendschap en samenwerking.
Respect en dialoog kunnen mensen helpen ontwaken voor waar het in het leven om gaat, zoals aangereikt door bv de Boeddha en de Christus. En te focussen op de vele lichtpuntjes die er al zijn.
Dit mooi geïllustreerde boekje van 64 pagina’s, geschreven door pastoor Rudo Franken in dialoog met enkele boeddhisten en katholieken, wil je meenemen in de breedte en diepte van leven en geloof en biedt praktische handreikingen om – gelovig of niet - het verschil te maken in je eigen kleine wereld.
Beschikbaar op de verschillende locaties in onze parochie, en digitaal via rudo.franken@gmail.com, ook in het Engels, Believing in the Light.
De kracht van de stilte
22 juli 2026
Als je de stilte opzoekt, … als je de drukte de drukte kunt laten, dan zie je wat je energie geeft en wat voor jou onmisbaar is. Wat jou helpt te ontspannen en stress te verminderen. En met die ontspanning komt er in jouw hart ruimte, ruimte voor de ander, voor zijn of haar diepere verhaal. Er komt ruimte in jou voor het Woord van God. Als het stil is in jezelf, ga je zelfs verlangen naar dat Woord van God.
Stilte kan een geweldige kracht zijn. Stel je voor dat je een lastig gesprek voorziet, bv als je met een ander enorm van mening verschilt op een bepaald belangrijk punt. Hoe anders is het als je voorafgaand aan dat gesprek gewoon met elkaar stil kunt worden bij een of ander wijs woord.
Stilte. Niet meteen reageren. Want natuurlijk, als je wat goeds doet, gaat er ook altijd wat mis. Het valt op, dat Jezus in het verhaal van de zaaier eerst de schijnwerper richt op wat er mislukt. Het gaat niet allemaal vanzelf. Moed is nodig om door te gaan, en dit blijmoedig en edelmoedig te blijven doen, ook al komt veel zaad niet goed terecht. En er veel onkruid is dat je niet hebt gezaaid maar enorm hard groeit, onuitroeibaar lijkt. Wie een tuin heeft, kan erover meepraten. Zo steekt ook meteen het kwade de kop op, waar je met een goed initiatief of een goed idee komt. Er zijn tegenkrachten die het goede verzieken en groei belemmeren. Dan is het goed te zien naar de Zaaier die zichzelf zaaide als de graankorrel, de graankorrel die stierf om vrucht te dragen, overvloedige vrucht. Het mysterie van dood en leven. Voordat Jezus gedood werd, gaf Hij zichzelf. Ook al leek het niets op te brengen. Ook al leek het een fiasco te zijn.
Ook al laten vrienden je in de steek, het spreekt voor jou, als je gewoon doorgaat met het goede te doen, met eindeloos geduld, al zegt je gevoel misschien: Stop er maar mee, want het haalt allemaal niets uit. En: waar is die liefdevolle God die zoiets toelaat? Je kan zwaar beproefd worden, zoveel pijn hebben aan wat je meemaakt, dat je denkt dat je niet meer gelooft. En toch ga je door. En heb je contact met die iemand die je niet ziet maar er wel is, voor wie je geen woorden hebt, wel stille gedachten. En dan merk je dat je bidt.
Vroeger werd de nadruk sterk gelegd op het weten. Maar hemel en God zijn veel meer een ervaring, als het goed is. Het gaat erom wat Hij voor je betekent, of je met Hem lééft, je door Hem gedragen weet. Omdat Hij zichzelf zaaide. Dat is geloof. Dat is overgave. Niet zien en toch doorgaan. Niet voor de leuk of de hobby, maar … omdat je je vrijheid hebt gevonden … in Hem die zichzelf zaaide.
Het gaat niet om het verstand, noch om het gelijk, noch om aantallen. Het gaat erom dat je mee kunt groeien in de Geest van de Heer die zich ontvouwt. En dat betekent in onze tijd dat er ook in andere religies elementen zijn van waarheid en heiliging. En dat alle mensen respect verdienen. Dat we geroepen zijn om te leren van elkaar, in eerbied voor ieders eigenheid, te luisteren naar elkaar, elkaar te leren kennen en met elkaar op te trekken als één familie.
Maar wat we zien is dat de wereld die al in oorlog is, zich voorbereidt op nog meer oorlog. Dat is niet de weg van Jezus. Op de avond voor zijn sterven heeft Hij gebeden dat wij één zouden zijn met elkaar, zoals Hij één is met de Vader in de heilige Geest. Daarvoor gaf Hij de geest, met een kleine letter, en de Geest, met een hoofdletter. De kracht van de stilte moge ons openen voor die Geest.
Welkom geeft thuisgevoel: Meet & Greet
6 juli 2026
Stel je voor dat je ergens voor het eerst bent en er bijna niemand is die je kent. Dan voelt het goed als je ervaart, dat je welkom bent. Als anderen naar je toekomen en met jou beginnen te praten. Of als je bv door vreemden wordt uitgenodigd om mee te eten. ‘t Kan een mooie ervaring zijn, ervaring van vriendschap. Het gebeurde woensdagavond 24 juli in de Sprong in Ooij. Veel activiteiten waren afgelast vanwege de extreme hitte. Gelukkig is deze avond wél doorgegaan. Voor het eerst kon een aantal nieuwe bewoners van het hotel (asielzoekers) zelf koken. Mede daarvoor is in de Sprong een goede, nieuwe keukenvoorziening gerealiseerd. Het geeft een stukje waardigheid, als je zelf ook eens mag koken, bv je eigen gerechten. En voor de vrijwilligers van Ooij en de parochie was het ook fijn hiervan te proeven: gerechten uit Turkije, Iran en Afghanistan. Op deze multiculturele avond Meet & Greet waren we samen al met zeventig mensen, ongeveer de helft van hier, en de helft van het hotel. Weer een bijzondere sfeer. We hebben zelfs met elkaar gezongen en muziek gemaakt. Dat kan gebeuren, als je ‘vreemden’ met liefde ontvangt.
Vroeger was het hier in de dorpen ook wel eens een uitdaging om als ‘autochtonen’ ‘import’ toe te laten of te waarderen. Mensen van buiten, daar kon niet veel goeds vandaan komen. Maar als je dan met elkaar in contact komt, blijkt dat vaak goed tot heel goed uit te werken. Misschien dient er in ons hart eerst plaats te zijn voor de Liefde. De benaming die de apostel Johannes aan God geeft. Ja, hoe anders reageren we, als er liefde is in ons hart in plaats van angst! Natuurlijk moeten we ook ons verstand gebruiken. Maar de liefde mag het laatste woord hebben.
De derde en vierde Meet & Greet in de Sprong in Ooij worden gehouden op woensdag 29 juli en 26 augustus van 18:00 – 21:00 uur. Voor deelname (aanwezigheid en/of inbreng gerecht) a.u.b. aanmelden bij bestuurdesprong@gmail.com
‘Grootse mens(elijk)heid’, brief van paus Leo XIV
22 juni 2026
In dit leerdocument (Magnifica humanitas) van de katholieke Kerk over kunstmatige intelligentie (AI) van mei 2026 behandelt paus Leo XIV de digitale revolutie vanuit het perspectief van de katholieke sociale leer.
Een beschaving van liefde stelt hij voor, vanuit gerechtigheid, dialoog, solidariteit en gedeelde verantwoordelijkheid, in plaats van een cultuur van macht en oorlog. Hij roept op tot technologie die de menselijke waardigheid beschermt. Zijn rondzendbrief begint hij met een sprekend beeld: de mensheid, door God geschapen in al haar grootsheid, staat vandaag voor een cruciale keuze: een nieuwe Toren van Babel bouwen of de stad bouwen waarin God en de mensen samenwonen. Kies je voor het ongecontroleerde gebruik van technologie door de mensheid, gedreven door trots en zelfgenoegzaamheid, wat uiteindelijk leidt tot versnippering en verdeeldheid? Of kies je voor wederopbouw als een gemeenschap die samenwerkt, geworteld in gebed en zorg voor de kwetsbaren? Tot gemeenschap is de mens geroepen en in staat, geschapen als hij is naar het beeld van de Drie-ene God, gemeenschap van Personen – Vader, Zoon en heilige Geest – de liefde zelf in relatie, uitgedrukt in wederzijdse zelfgave en in het delen met de wereld (nr.48). Christus de Zoon heeft ons dit geopenbaard in zijn leven, zijn lijden, dood en verrijzenis. Die liefde is de kern van het leven en van de menselijke waardigheid. Die kan nooit door machines worden vervangen, hoe vergevorderd technologie ook is. De mens met menselijke intelligentie, geweten, vrijheid en innerlijke groei moet altijd leidend zijn bij technische innovatie en op verantwoorde wijze gebruik en grenzen vaststellen van kunstmatige intelligentie (nr.97-99).
Aandacht verdient het feit dat huidige AI-systemen grote hoeveelheden energie en water vergen, met enorme gevolgen voor het milieu (nr.101). AI in allerlei toepassingen kan mensen helpen. Met AI kan echter ook het menselijke aspect op de achtergrond raken of verdwijnen, afhankelijk van intentie en werkwijze van ontwerpers en ontwikkelaars (nr.102). Met zorg ziet de paus dat AI-middelen veelal in handen zijn van monopolies die de wereldwijde ongelijkheid vergroten; dan is er voor kwetsbaren geen plek meer; en verdwijnen mededogen en vergeving allengs uit zicht (nr.103). Met de focus op efficiëntie en totale controle (nr.112). Menselijkheid dient echter altijd, ook in technologische ontwikkelingen (trans- en posthumanisme), centraal te staan. Anders keert wetenschappelijke en technologische vooruitgang zich uiteindelijk tegen de mensheid (nr.115-117).
AI kan, indien goed gebruikt, bijdragen aan goede communicatie. Maar in de praktijk versterkt AI de desinformatie die er al was, en wordt door de macht gebruikt om, los van de waarheid, aan anderen op te leggen wat zij wil dat anderen als waar aanvaarden (nr.132-133). Zo staat de democratie op losse schroeven. Paus Leo roept ook christelijke gemeenschappen op tot transparantie in de communicatie, memoreert het seksueel misbruik in de Kerk en dankt voor de stem die journalisten hebben gegeven aan slachtoffers van misbruik, daarbij paus Franciscus citerend (nr.138).
Een ‘rechtvaardige oorlog’ is achterhaald (nr.192), zegt paus Leo. Maar in de politiek wordt gedaan alsof oorlog onvermijdelijk is en vrede utopisch of irrationeel (nr.205). AI vervaagt de dunne grens tussen verdediging en agressie (nr.183). Er ontstaat een machtscultuur. Oorlog wordt normaal, evenals het streven naar grotere militaire macht (nr.188). AI verlaagt de drempel tot gebruik van geweld (nr.198). Financiële belangen dragen bij aan het aanwakkeren van spanningen in de wereld (nr. 193).
Terwijl de verwarring om ons heen woedt, groeit het goede in stilte uit de aarde (nr.210). We kunnen bijdragen aan een meer humane beschaving, als we onze woorden ‘ontwapenen’, gerechtigheid doen, kijken door de bril van slachtoffers, een gezond realisme cultiveren, en bidden en hopen. Voor de grote spelers legt paus Leo de nadruk op dialoog en diplomatie (nr.214). De beschaving van de liefde is een veeleisend project dat erin bestaat naastenliefde om te zetten in structuren van rechtvaardigheid, broederschap een institutionele vorm te geven, anderen te beschouwen als bondgenoten voor de opbouw van het algemeen welzijn (nr.186).
Het doel is ieder mens in staat te stellen waardig te leven door zijn of haar eigen werk (nr.149). De staat heeft de taak om werkgelegenheid te bevorderen. Automatisering kan veel mensen werkloos maken. Machines zijn er voor de mens en niet andersom. Het mag niet zo zijn, dat mensen zich moeten aanpassen aan de snelheid van machines (nr.150).
De bouw van Babel of de wederopbouw van Jeruzalem begint in ieder van ons: de exclusieve liefde voor zichzelf of de liefde voor God en de naaste (nr.130). Wat de mensheid redt, is de goddelijke liefde die neerdaalt in het meest kwetsbare punt van onze geschiedenis en deze van binnenuit vernieuwt. Daarom nodig ik, als gelovige onder gelovigen, iedereen uit om in het aangezicht van de Zoon van God stil te staan bij de grootsheid van de mensheid, die ook licht werpt op het tijdperk van de kunstmatige intelligentie. Zelfs wanneer machines uitblinken in efficiëntie, blijft een menselijk gezicht dat vraagt om aangekeken te worden, het centrum van onze geschiedenis (nr.232-233).
De spiritualiteit die we nodig hebben is een eucharistische spiritualiteit; dat we, hoewel met velen en divers, in Christus allen één zijn (nr.234-235). En dat we trouw blijven aan de waarheid, investeren in onderwijs, relaties koesteren en rechtvaardigheid en vrede nastreven (nr.236).
In het boek Openbaring (Apokalyps) daalt het nieuwe Jeruzalem neer als een geschenk voor heel Gods volk, klaar als een bruid die zich voor haar man heeft getooid. De muren van Jeruzalem zijn nu versieringen van de Bruid van het Lam, niet meer ter verdediging. De poorten staan open voor alle volken. Gods aanwezigheid biedt licht en leven aan iedereen. Een visioen ter bemoediging (nr.242). Laten we zoals Maria wevers van hoop worden in onze wereld, door te delen wie we zijn en wat we hebben, zodat de aanwezigheid van Jezus onder ons mag groeien en zijn Koninkrijk vorm krijgt. In de nederige trouw van het dagelijks leven kan zelfs het tijdperk van AI een tijd worden waarin de heilige Geest de beschaving van de liefde in ons tot stand brengt (nr.245).
Alleen maar blije gezichten
8 juni 2026
Alleen maar blije gezichten zag ik op onze eerste ontmoetingsavond in Dorpshuis De Sprong in Ooij, woensdag 27 mei. Ik wist niet wat me overkwam. Het was spannend hoeveel nieuwe bewoners van het Fletcherhotel in Ooij (asielzoekers) op onze uitnodiging zouden ingaan. Een dag tevoren waren we met enkele mensen naar het hotel gegaan om hen allen hiervoor zoveel mogelijk persoonlijk uit te nodigen. We legden de weg uit én gaven aan dat we hen tien minuten voor tijd zouden ophalen. Wij, dat is een delegatie van de twee groepen vrijwilligers die voor deze avond allerlei gerechten zouden klaarmaken en hen daarmee deze avond zouden ontvangen en ontmoeten: een tiental uit de parochie van Beek tot Millingen en een tiental van het vrijwilligersinitiatief Ooij. Met elkaar hadden we kort daarvoor afgestemd en al wat kennisgemaakt. Die verbinding was al bijzonder, en dat we samen wat wilden doen voor de nieuwe bewoners: een hartelijk welkom geven en doorheen de contacten en verhalen horen wat zij nodig hebben.
Op de inloop-informatieavond van 23 april ter voorbereiding op de komst van de asielzoekers die in eerste instantie niet was voorzien, had de parochie een multiculturele maaltijd-ontmoeting voorgesteld en was rond dat initiatief al een 'samenwerkingsverband' tot stand gekomen van Vrijwilligersinitiatief Ooij, Dorpshuis De Sprong, COA, Forte Welzijn, Gemeente en Parochie met de bedoeling verbinding te maken.
Maar spannend was het wel of deze nieuwe bewoners van Ooij zouden komen. Hadden ze het begrepen? Hadden wij het begrepen? Een pak van m'n hart was het dat 25 van de nieuwe bewoners hun weg vonden en iedereen een plekje vond, ook de kinderen, gezellig samen aan tafel, tussen ‘onze’ vrijwilligers in. Alleen maar blije gezichten. Niet alleen zij, ook wij, vrijwilligers uit Ooij en uit de parochie die ook onderling verbinding maakten. Het gewone menselijke contact geeft een goed gevoel: bij hen en bij ons. Wij doen iets voor hen. Maar wij merken dat zij zeker ook voor ons veel betekenen. Met dank aan allen, gaat deze eerste grotere ontmoeting ook een vervolg hebben. Op woensdag 24 juni van 18:00 uur-21:00 uur komen we weer in Dorpshuis De Sprong samen voor meet & greet. Het zou leuk zijn als daarvoor – naast de 15 vrijwilligers uit Ooij en 15 uit de parochie - enkele bewoners van het Fletcherhotel Ooij ook zelf gerechten kunnen voorbereiden, en wel thuis bij mensen die zij op 27 mei in De Sprong hebben leren kennen. Als vrijwilliger uit Ooij gelieve je aan te melden bij bestuurdesprong@gmail.com , als vrijwilliger uit de parochie bij rudo.franken@gmail.com , graag met vermelding van het gerecht dat je wilt klaarmaken en/of de hotelbewoners die bij jou thuis gaan koken en het gerecht. Als je voor dit laatste kiest, kun je misschien ook samen in de winkel de benodigdheden gaan kopen.
Graag wil ik ook mensen van buiten Ooij attent maken op het vrijwilligersinitiatief Ooij dat ontstaan is in Ooij om de nieuwe bewoners (asielzoekers) te helpen met allerlei wat ze nodig hebben. Op dinsdagavond 2 juni, hun eerste bijeenkomst die zeer goed bezocht werd, zijn allerlei ‘clubjes’ opgericht, bv. rond taal, leren fietsen, pilates, wandelen, hardlopen, helpen bij speelplek, haken en breien, thuis bij jou samen koken en eten, creatieve middag, activiteiten regeneratief landgoed Kleverbergh (o.a. taal en theater, kleuterdans, helpen op de boerderij, samen koken en eten), ouder-kind ontmoeting, kwik bridge, jeu de boules club, beweegtuin, buurtsoepje etc. Als je met een of ander wilt meehelpen, kun je dit aangeven bij Paul van Forte Welzijn. Hij zal je verder helpen, paul.hendriks@fortewelzijn.nl Rudo Franken, pastoor
Vrijwel geheel nieuw parochiebestuur nodig
6 mei 2026
Aan jullie, deze gemeenschap, wil ik vandaag een grote zorg voorleggen. Het is al langer een zorg, maar nu acuut. We hebben dringend vrijwel een geheel nieuw parochiebestuur nodig vanwege afnemende gezondheid van kerkbestuursleden.
Het pastoraat doe ik graag en van harte, samen met velen van jullie, en hopelijk nog heel wat jaren; maar een goede behartiging van de zakelijke, financiële en organisatorische aspecten van een parochie is voorwaarde hiervoor. Daarvoor zijn bestuurders en andere vrijwilligers nodig. Als u iemand weet voor vicevoorzitter, penningmeester of bestuurslid, of zelf capaciteiten heeft in die richting, hoor ik graag van u. We zoeken mannen, vrouwen, iets jongeren die deskundig zijn en betrokken. De huidige vicevoorzitter en penningmeester willen nog even doorgaan om nieuwe kandidaten in te werken. Gelijktijdig kan eventueel een parochiecentrum worden opgezet om taken beter te kunnen verdelen.
Een enorme uitdaging zal het zijn om er samen de schouders onder te zetten, en ons hierin met elkaar vooral te laten leiden door de Heer en te groeien naar meer gemeenschap in Hem, met oog voor zijn genade in deze tijd.
Vreemdelingen werden familie
6 mei 2026
Elk jaar bij dodenherdenking brengen we ons te binnen: ‘nooit meer oorlog’. Elk jaar vallen we even stil voor wat gebeurde met de Tweede Wereldoorlog en met oorlogen tot in onze tijd, een wereld vol geweld. Oorlog breekt vaak iets in mensen. Buren kunnen ineens je vijand zijn door wat van hogerhand beslist wordt. Zo gauw mensen worden uitgesloten en muren gebouwd worden in plaats van bruggen, zit je op een hellend vlak. Hoe anders is het als we in onze eigen omgeving dan toch mét elkaar leven en van elkaar willen léren.
Hoe reageer je op de komst van vluchtelingen naar jouw dorp? Als je weet te luisteren naar het verhaal van anderen, zeker als ze ontstellende dingen hebben meegemaakt, leer je die anderen kennen en respecteren. Er kunnen zelfs banden voor het leven ontstaan. Dit gebeurde ook met de evacuatie ruim 80 jaar geleden vanuit ónze omgeving naar elders, al was dat maar voor zeven maanden: vreemdelingen werden familie! Het helpt als je compassie hebt voor mensen die in een moeilijk schuitje zitten. Voordat je het weet, zit je in hetzelfde schuitje, moet je zelf vluchten. Als je goed bent voor anderen, geloof je eerder dat het weer goed komt. Als je te vol zit van jezelf of je laat leiden door angst, komt er geen contact. Laten we de verbinding zoeken, onze naasten in nood helpen. Daar worden we zelf betere mensen van. Op ontmenselijking in onze samenleving rust geen zegen, evenmin op het bestrijden van elkaar. Wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet. Hoe bijzonder is het als we in het leven iets goeds kunnen betekenen voor een ander. Daarom is het goed dat we stilstaan bij wat ons mensen verbindt.
Niemand wordt geboren om te haten. Het is de liefde die redt en in leven houdt. Aldus een toen jonge danseres die Auschwitz heeft overleefd. In de moeilijkste omstandigheden, ook in een oorlog, kun je het volhouden, als je kunt blijven staan in de liefde. Als je menselijk en mild bent, zul je altijd gezag uitstralen. Enorme inspanningen kan het vergen om vrede te bereiken of te bewaren, in te zetten op dialoog en samenwerking, te luisteren naar de ander, mee te voelen met het leed van de ander. Als je mensen of landen niet meer kunt zien als tochtgenoten, is er aan beide kanten slechts verlies, wordt het over en weer steeds onmenselijker. In deze tijd van polarisatie en vele oorlogen in de wereld worden we uitgedaagd om de weg te bewandelen van vrede en verzoening. Dat we op de plek waar we leven, met vriend en vijand één familie kunnen zijn. We hebben elkaar nodig, over álle grenzen heen en onvolmaakt zoals we zijn.
Paus Franciscus’ laatste woorden
15 april 2026
In de vroege morgen van 2e Paasdag vorig jaar, 21 april, overleed paus Franciscus. Op 1e Paasdag was hij te zwak geweest om zijn zelfgeschreven homilie uit te spreken. Goed om daaruit nu een gedeelte te horen.
Dit is de boodschap van Pasen: we moeten Jezus elders zoeken, niet in het graf. Christus is verrezen, Hij leeft! Hij is geen gevangene van de dood gebleven en daarom kun je Hem niet opsluiten in een mooi verhaal; je kunt van Hem geen held uit het verleden maken of Hem beschouwen als een standbeeld in een museum. Integendeel, je moet Hem zoeken en daarom kunnen wij niet stil blijven staan. We moeten in beweging komen, naar buiten gaan om Hem te zoeken: Hem zoeken in het leven, Hem zoeken in het gezicht van onze broeders en zusters, Hem zoeken in het dagelijks leven, Hem overal zoeken, behalve in dat graf.
Hem altijd zoeken. Want als Hij uit de dood is opgestaan, dan is Hij overal aanwezig, woont Hij in ons midden, openbaart Hij zich ook vandaag in de zusters en broeders die wij onderweg ontmoeten, in de meest gewone en onverwachte situaties van ons leven. Hij leeft en blijft altijd bij ons: Hij huilt de tranen van wie lijdt en vermenigvuldigt de schoonheid van het leven in de kleine gebaren van liefde van ieder van ons. Dit is de grootste hoop van ons leven: wij kunnen dit kwetsbare en gewonde bestaan leven terwijl wij ons vastklampen aan Christus, omdat Hij de dood heeft overwonnen, onze duisternis overwint en ook de duisternis van de wereld zal overwinnen, om ons voor altijd met Hem in vreugde te laten leven.
Thomas, een van de twaalf apostelen van Jezus, kon zijn medeapostelen niet geloven die Jezus wél hadden gezien naat Hij uit de doden was opgestaan. Thomas moest de wonden van Jezus zien en voelen. Dán zou hij geloven. Een week later werd hij op zijn wenken bediend. Jezus verscheen opnieuw en toonde aan Thomas zijn wonden. “Kom, leg je vingers maar in mijn wonden, en je hand in mijn zij.”
Of Thomas die wonden ook aanraakte, vertelt het verhaal niet. In elk geval heeft hij ze gezien, en stamelde: “Mijn God en mijn Heer!” Een korte, maar krachtige geloofsbelijdenis.
Het is meer dan een herkenning, het is een érkenning. Dit is mijn God, Hem behoor ik toe. Ik hoor erbij, ik ben gekend. En dit bevrijdde Thomas uit zijn wantrouwen en zijn isolement.
Zo gauw dit isolement wordt opgeheven, open je je voor de ander, ook als die jou ellende heeft berokkend, ook de vreemdeling die ongevraagd op jouw weg komt. Want wonden of uitdagende situaties verbinden je dan met de Liefde zelf.
Zoals dat is bij Jezus. Je ziet zijn wonden, maar je ziet Hem vooral stralen, mét het leed dat Hij geleden heeft. Wonden, jou toegebracht, hoe pijnlijk ook, komen in een heel ander licht te staan: in het licht van Christus die alles ten goede keert. Hij is het teken dat ons leven niet te verwoesten is, dat het goede, ware en schone uiteindelijk sterker zijn dan het kwaad en het vuil van onze wereld en in ons. Dat is Pasen.
Veel dank
19 januari 2026
Hierbij dank ik voor alle attenties bij gelegenheid van mijn 65e verjaardag afgelopen 16 januari. Fijn dat ik deze ‘open dag’ met velen op zo’n prettige manier mocht vieren, Rudo Franken, pastoor
Open dag pastorie
13 januari 2026
Vrijdag 16 januari is vanaf 10:00 uur open dag op de pastorie. Pastoor Rudo viert dan zijn 65 e verjaardag. Weet je welkom! Op die dag is er om 9:00 uur een Mis uit dankbaarheid in de dagkapel. Ook daar is iedereen uiteraard van harte welkom.