Wedijveren in onderdanigheid

Hilariteit bij de Schuttermis met Kekerdomse kermis. Uit de Bijbel werd gelezen en gehoord over de vrouw die door Paulus wordt opgeroepen onderdanig te zijn aan haar man. Hopeloos ouderwets zou je denken. Maar als je het echt goed doorhebt én beleeft, ligt hier de sleutel naar vrede en liefde. De vraag is hóe we luisteren. Voordat onderdanigheid op de vrouw betrokken wordt, wordt deze op allen betrokken. Allen zijn geroepen tot onderdanigheid, tot dienstbaarheid. Dat is niet vreemd, als we Christus willen volgen. Want Christus is niet gekomen om gediend te worden maar om te dienen. Een vrouw zal dit eerder aanvoelen dan een man die dingen meer vanuit zijn verstand bekijkt. Uiteraard is er verstand nodig. Maar als het goed is en een man ook weet te luisteren, zal het hart uiteindelijk de doorslag geven. Dat is geen harde, maar een zachte kracht. Het is de roeping van ons allen om ons door die zachte kracht te laten bewegen, dat wil zeggen te wedijveren in dienstbaarheid dat positiever klinkt dan onderdanigheid of slaafsheid. En toch: Jezus koos ervoor om slaaf te worden, heeft zich van zichzelf ontdaan, is mens geworden om voor ons te kunnen lijden … uit liefde. Zijn liefde kan ons veel leren en geven, onmetelijk veel meer dan verstand en berekening. Kijken we naar Thérèse van Lisieux, de kerklerares van 24 jaar (1873-1897), die zelf klein wilde zijn om zo met heel haar zijn te verwijzen naar Gods grootheid en liefde. Hoe bijzonder is het dat Thérèse van Lisieux niet alleen genoemd was ‘van het Kind Jezus’ maar ook ‘van het heilig Aanschijn (van Jezus)’. Jezus kijkt mij aan, ook vanuit zijn lijden voor mij. Ja, het lijden van Jezus heeft een enorme indruk gemaakt op Thérèse. De eerste preek die ze als klein kind kon volgen, ging over het lijden van Jezus. Daarna kon ze elke preek volgen.

Een vreugdevol geloof had Thérèse, ook al werd ze enorm beproefd. Als een kind kon ze zich aan God toevertrouwen, rekenend op zijn genade, niet op enige verdienste van haar zelf. Met lege handen hoopte zij voor zijn Aanschijn te komen, aan het eind van haar leven, om gezien door dat Aanschijn haar taak in de hemel voort te zetten om wie dan ook te helpen op zijn of haar weg naar het eeuwig geluk. Wedijveren in onderdanigheid, zij kon het als de beste.

In de kerken van onze parochie ligt een folder over Thérèse van Lisieux om mee te nemen, een klein drieluik met het heilig Aanschijn, Maria met het Kind Jezus en Thérèse en een folder met dit heilig Aanschijn en verrassende uitleg.