Kunstmatige intelligentie, AI, we kunnen er niet omheen. Of deze vernieuwing een verbetering is, hangt af van hoe je het gebruikt. Of je zelf blijft denken, je eigen gedachten blijft ontwikkelen, van daaruit in gesprek gaat. Of er naast efficiëntie ook ruimte blijft voor menselijk inzicht en gevoel, voor de menselijke maat.
Een digitaal systeem is gemakkelijk. Maar wij kunnen daar ook in vastlopen. Het zal een enorme uitdaging zijn om de menselijke maat niet uit het oog te verliezen. Iedereen is op de eerste plaats mens, en niet het hokje waar hij of zij in wordt geplaatst.
De bijbel wil ons helpen iedereen als mens te zien, die we alle vrede willen geven.
De profeet Jesaja stelt Jeruzalem voor als een liefhebbende, zogende moeder. Niemand komt tekort. Als een rivier leid Ik de vrede naar haar toe. Eén groot feest is het, in dit visioen: vrede voor alle volkeren vanuit het uitverkoren volk van God. De realiteit is echter nog heel anders. Vorige week zijn in Nijmegen de namen van 64.000 mensen voorgelezen, dodelijke slachtoffers in de oorlog Gaza-Israël vanaf 7 oktober 2023. Waarom worden zij en anderen opgeofferd?
De apostel Paulus schrijft in zijn brief aan de Galaten dat het bij vernieuwing van ons hart erom gaat ons te kunnen en willen verenigen met Jezus in zijn lijden. Paulus kan er zelf over meepraten, noemt dat de merktekens die hij draagt… zijn gehavend lichaam. Het lijden dat hij heeft doorstaan met de kracht van Jezus, maakt hem meer mens: hij groeit in liefde.
Zulke arbeiders zijn nodig, zegt Jezus, mensen die doorheen ellende groeien in liefde, die het aandurven Gods vrede te brengen als lammeren onder de wolven. Niet bang, ook niet overmoedig, maar vol vreugde om Hem die ons mensen liefheeft en zendt.
Twee aan twee word je gezonden: met die ander die niet jij hebt uitgekozen maar met wie je op weg gestuurd wordt. Met hem of haar mag je beleven wat die God voor jou betekent, Mét die ander dient onze zending te gebeuren, ook als er geen klik is. Daar kunnen we zelfs van leren. Want wat ons in die ander irriteert, het is misschien zoals we zelf zouden willen zijn. Als wij ons echt mét elkaar laten zenden door de Heer, kunnen we Gods vrede uitdelen aan anderen. Mensen zíen dat ook, of wij elkaar dragen. Uithoudingsvermogen is daarvoor nodig, inzicht, dienstbaarheid, gebed, overleg, een teamgeest. Als we hiertoe in staat zijn – met die ander die ons wordt toebedeeld – dan komt het wel goed met het binnenhalen van die oogst en kun je alle onverschilligheid en afwijzing verwerken die je meemaakt.
Groet niemand onderweg, zegt Jezus. Een actuele variant zou zijn: laat je telefoon thuis. Want de overeenkomst tussen die lange oosterse begroetingen en de telefoon is dat ze je helemaal in beslag kunnen nemen, zozeer zelfs dat je vergeet wat je te doen had.
Neem niets mee voor onderweg, zegt Jezus. Dat is niet niks: de regie loslaten en volledig vertrouwen dat het wel goed komt. Want met elkaar heb je wat te bieden: Jezus’ vrede en genezing. Er zullen altijd mensen wél voor openstaan. Ga daarheen.
Ik zend je als schapen tussen wolven, zegt Jezus. Wees je dus bewust van je kwetsbaarheid. Sta voortdurend in contact met Jezus, je Heer, en met je naaste. Dat we ons laten invoegen in zijn vredesstroom, die iedereen tot vrede wil brengen, heel persoonlijk wil raken met zijn genade en liefde.
Als wij eens beseften dat Jezus ook ons zendt, twee aan twee! Zijn liefde, vrede en genezing kunnen we met elkaar doorgeven aan wie dan ook! En daardoor een stukje hemel op aarde brengen! Met wíe zendt Hij mij? Náár wie zendt Hij ons? Serieuze vragen waarbij AI ons niet zal helpen, maar waarover we met elkaar in gesprek mogen … en samen mogen bidden.
