Innovavit te dolor, woorden uit de vierde strofe van het Adventsgezang Rorate caeli, vertaalde ik, pastoor Rudo Franken, met: innerlijk vernieuwd ben je door leed, verdriet en pijn. Zo beleefde ik dit. Door pijn die mij vormde en die ik achter me kon laten, kwam er ruimte voor een grondige vernieuwing. Lang heb ik daarover gedaan. Ik kon en kan me vooral openen in de stilte, genade die me brengt bij datgene waar het om gaat… Ik keek hoe deze woorden ‘Innovavit te dolor’ vertaald zijn in de boeken: de smart grijpt u opnieuw aan, het tegenovergestelde van wat bij mij binnenkwam.
Innovavit te dolor, alles wat je pijn doet, misschien het meeste de pijn die ik mezelf aandoe door me niet te laten beminnen door de ander met een kleine letter en de ander met een hoofdletter. Er kunnen blokkades zijn die hinderen in contacten. Hoe bijzonder is het daarin me gezien te weten door Jezus die naar mij ziet, naar mij verlangt. Openstaan mogen we voor de komst van die vrede die zo klein bij ons zal komen, voor wie geen plaats is, die zich klein maakt voor ons om ons te raken in ons hart. Ook in lastige situaties vraagt Jezus ons te waken en te bidden. Misschien kunnen we de stilte opzoeken om Hem te ontmoeten die naar ons ziet en verlangt.
